Metody i zasady leczenia niepłodności

Niepłodność to bardzo złożone zagadnienie, którego nie należy mylić z bezpłodnością. Niepłodnością nazywamy stan, w którym mamy do czynienia z niemożnością zajścia w ciążę, mimo podejmowania starań w tym celu przez rok, bez stosowania jakichkolwiek środków antykoncepcyjnych i z określoną częstotliwością. Problem niepłodności dotyka obecnie około 15% par w wieku reprodukcyjnym.

– Ilość par, które doświadczają trudności z wydaniem na świat potomstwa, jest obecnie bardzo duża – zauważa nasz rozmówca z Gabinetów Lekarskich Pawlik w Poznaniu – Niepowodzenie reprodukcyjne to poważny problem, który mocno wpływa na jakość życia, dlatego coraz więcej osób szuka pomocy u specjalistów.

Przyczyny niepłodności

W społeczeństwie wciąż jeszcze możemy zaobserwować brak wystarczającej wiedzy na temat problemu niepłodności, co prowadzi do stygmatyzacji par nieposiadających dzieci. Bardzo często winą za taki stan rzeczy obarcza się kobiety, podczas gdy nie powinniśmy w ogóle rozpatrywać tej kwestii w perspektywie winy.

Według statystyk przyczyny niepłodności równie często występują po stronie kobiety, jak i mężczyzny, zdarza się także, że niemożność wydania potomstwa wynika z niefortunnego pod względem biologicznym dobrania pary. Na szczęście współczesna medycyna dysponuje wieloma metodami, które umożliwiają skuteczne leczenie niepłodności.

Diagnostyka i leczenie niepłodności

Istnieje wiele metod terapii niepłodności, jednak dobór najlepszej z nich, a więc takiej, która będzie skuteczna, wymaga przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki. Przyczyny niepłodności bywają bowiem bardzo różne i mogą leżeć zarówno po stronie kobiety, jak i mężczyzny.

Pierwszym krokiem podczas opracowywania leczenia niepłodności powinny być badania hormonalne i badania owulacji. Jeśli przeprowadzone testy wykażą zaburzenia jajeczkowania lub nieprawidłowości w gospodarce hormonalnej kobiety lub mężczyzny, wskazane jest wdrożenie hormonalnego leczenia niepłodności.

Terapia tego rodzaju trwa kilka miesięcy i polega na podawaniu leków hormonalnych (doustnie lub w formie iniekcji), których zadaniem jest uregulowanie pracy jajników, nadnerczy lub podwzgórza albo przysadki mózgowej. Leczenie hormonalne nie zwiększa ryzyka wystąpienia wad płodu, ale zwiększa prawdopodobieństwo ciąży mnogiej.

Inną metodą leczenia niepłodności jest inseminacja, którą stosuje się w sytuacji, gdy kobieta doświadcza zaburzeń owulacji lub gdy stwierdzono iż śluz jest wrogi nasieniu lub plemniki partnera są słabe i nieliczne. Do zabiegu wykorzystuje się plemniki partnera lub materiał z banku nasienia.

Procedurę poprzedza terapia hormonalna, która ma na celu zwiększenie ilości komórek jajowych, co potęguje szanse na zapłodnienie. Dodatkowo kobieta musi poddawać się regularnym badaniom USG w celu dokładnego monitorowania wielkości i liczby pęcherzyków Graffa.

Gdy badania wskazują na moment owulacji, mężczyzna oddaje nasienie, które następnie jest odpowiednio przygotowywane w laboratorium i wstrzykiwane do macicy. Jeśli dojdzie do zapłodnienia, w pierwszych tygodniach kobieta musi przyjmować progesteron i mamy do czynienia z ciążą wysokiego ryzyka, a więc konieczne będzie zachowanie szczególnej ostrożności.

Istnieją sytuacje, w których lekarz może rekomendować chirurgiczne leczenie niepłodności. Dzieje się tak np. w sytuacji, gdy konieczne jest udrożnienie jajowodów lub usunięcie żylaków powrózków nasiennych albo blizn na narządach rozrodczych mężczyzny. Najczęściej zabiegi tego typu wykonuje się laparoskopowo w znieczuleniu ogólnym.