Co to są przetoki gruczołowe?

Jeśli twój pies zaczyna przejawiać wzmożone zainteresowanie własnym odbytem, może być to spowodowane niedrożnością zatok okołoodbytowych. Do niepokojących zachowań zaliczamy częste wylizywanie tych okolic, pocieranie odbytem o meble lub inne przedmioty, a także saneczkowanie.

Ostatni z wymienionych objawów, tzw. saneczkowanie, polega na przesuwaniu się psa po podłożu w pozycji siedzącej, z tylnymi łapami uniesionymi nieco ku górze – mówi ekspert z 24H Lecznicy Weterynaryjnej w Warszawie. Właściciele czworonogów często mylą takie zachowanie z objawem robaczycy i podają zwierzęciu preparaty przeciwpasożytnicze, które w żaden sposób nie pomogą w rozwiązaniu problemu. Dlatego wybór skutecznej leczenia musi być podparty badaniem i specjalistyczną diagnozą.

Zapalenie gruczołów okołoodbytowych

Każdy pies posiada parę gruczołów okołoodbytowych, które tworzą tzw. zatoki. Gruczoły te są odpowiedzialne za produkcję specjalnej wydzieliny o dość ostrym i nieprzyjemnym zapachu. Służy ona psom do znaczenia terenu, ale przede wszystkim, dzięki właściwościom poślizgowym, ułatwia defekację.

Niestety zdarza się, że wydzielina produkowana w gruczołach jest zbyt gęsta, aby wydostać się na zewnątrz przez wąskie kanaliki. Przyczyny występowania tego problemu nie są dokładnie poznane i przypadłość wiąże się z predyspozycjami osobniczymi. Dodatkowym czynnikiem zwiększającym ryzyko wystąpienia takiej sytuacji, jest dieta uboga w błonnik, skutkująca stolcami zbyt luźnymi, by pies mógł pozbyć się płynu w sposób naturalny.

Kiedy płyn zalega w zatokach zbyt długo, dochodzi do zapalenia. W takiej sytuacji niezbędna jest wizyta u weterynarza, który oczyści gruczoły i w razie potrzeby poda psu leki przeciwzapalne. Pozostawienie zapalenia gruczołów okołoodbytowych bez leczenia prowadzi do powstania przetoki gruczołowej.

Czym jest przetoka gruczołowa?

Nieleczone zapalenie gruczołów okołoodbytowych powoduje postępujący obrzęk, a ostatecznie rozwój ropnia. Na tym etapie schorzenie jest już nie tylko bolesne dla czworonoga, ale także stwarza zagrożenie jego życia. Pęknięcie ropnia otwiera zmieniony zapalnie obszar i powoduje uwolnienie zalegającej w nim wydzieliny.

Otwarcie zajętego ropniem gruczołu i wyciek wydzieliny określamy mianem przetoki. W przypadku powstania przetoki gruczołowej do wnętrza jamy brzusznej, konsekwencją może być zapalenie otrzewnej i śmierć. Ropień może też pęknąć za zewnątrz, co właściciel szybko i łatwo zauważy. Również takiej sytuacji konieczne jest natychmiastowe podjęcie leczenia weterynaryjnego, obejmujące dokładne oczyszczenie rany i antybiotykoterapię.

Nieleczona przetoka gruczołowa, z którą pies próbuje poradzić sobie samodzielnie poprzez lizanie zmienionego chorobowo miejsca, prowadzi do rozprzestrzeniania się stanu zapalnego na skórę, ale także na migdałki, a nawet oczy i uszy. Długotrwałe lekceważenie powtarzających się zapaleń gruczołów okołoodbytowych zwiększa też ryzyko nowotworu.

Materiał partnera